Programma

Het inspirerende slagwerktrio Twitching Eye Trio opent het nieuwe seizoen van Jazz Inverdan met nummers van hun nieuwe album TeT, aangevuld met recentere composities en improvisaties, allemaal vertolkt in hun eigen, percussieve taal.

Hun muzikale idioom omvat invloeden uit Afrikaanse muziek, latin, jazz en hedendaagse klassieke muziek, evenals funky beats en elektronica. Om de TeT-ervaring’ neer te zetten, gebruiken de drie muzikanten uiteenlopende percussie-instrumenten – zoals sabar, djembé, drumstel, conga, marimba, vibrafoon, balafon en handpan – aangevuld met synthesizers, loopstations, sequencers, basgitaar, duduk en khaen. Het is een unieke muzikale trip! Hier is vast een voorproefje van wat u kunt verwachten.

De formatie bestaat uit Jasper Goedman, Marijn Korff de Gidts en Achim Heine (die u misschien nog wel kent van de groep earswideopen en het bijzondere Zaans Onderonsje op 5 mei 2024).

Het Blue Lines Trio, dat sinds 2012 bestaat uit Michiel Scheen (piano), Raoul van der Weide (contrabas, kraakdoos, geluidsobjecten) en George Hadow (drums) is onverminderd op zoek naar nieuwe mogelijkheden van samenspel. Ter plekke en op speelse wijze verweeft de groep tradi­tie en eigen inbreng in een aansprekende smeltkroes van milde anarchie, stuiterende swing, krokante akkoorden, mélodies trouvés, bezielde ballads en interim-par­tituren. Mary Oliver (viool, altviool) geeft met haar jarenlange mul­tidisciplinaire ervaring, haar energie en zeer uitgesproken muzikale persoonlijkheid een essen­tiële draai aan de koers van het trio.

Vanaf de eerste klanken van hun concert duikt het trio met als gastspeler Mary Oliver het diepe in, waarin liefde voor de jazztradi­tie en klanktexturen uit de 20^e-eeuwse muziek worden gecombineerd met improvisatoir avontuur en speelplezier. Op prismati­sche wijze passeren referen­ties naar o.a. Duke Ellington, Oscar Pettiford, Walt Disney’s cartoonmuziek, Thelonious Monk, Igor Stravinsky, Steve Lacy en Misha Mengelberg. Ook eigen thema’s worden situati­oneel ingezet. Het muzikale parcours ligt open en vanuit een speelse naviga­tie wordt de luisteraar meegenomen in een dynamisch geheel, waarvan het klinkend resultaat pas na afloop bekend is.

Hier vindt u extra informatie over de groep

Gitarist Wiek Hijmans houdt van bomen, en van taalspelletjes. Zijn nieuwe band heet O Tree, en als je dat omwisselt, klinkt het als ‘trio’. De titels van de elf stukken op het debuutalbum ‘Thy Love Is Endless’ vormen samen de zin ’Thy leaves, they burn in vain, but thy love is endless’. Die taalkronkels, en de kronkels van de boomtakken en -bladeren vinden we ook terug in de muziek. Die gaat langs allerlei sferen en stijlen, van kamermuziekachtig verstild en melodieus via Zappaesque ritmiek naar jazzrock. Het feit dat slagwerker Mees Siderius behalve drums ook vibrafoon speelt, draagt bij aan een bijzonder totaalgeluid. We horen in het repertoire een intrigerend miniatuurtje, een slepende blues, een grappige hoeramelodie en zelfs een koraal dat aan Bach doet denken. Het baswerk van Bart Soeters is waar nodig vet en alert. Hijmans zelf vlamt vaak solistisch, soms met veel sustain, en laat horen dat hij zijn blueschops op orde heeft. De band belooft live ook nog eens visuals en gesproken teksten, dus een boeiende middag is gegarandeerd. Op de site van O Tree is onder meer een live-video te zien

Een project rond de muziek van Jimi Hendrix lijkt makkelijk genoeg te realiseren.  Je voegt een gitarist en/of drummer aan je trio toe, en jammen maar. Dat is nou net niet wat klarinettist Steven Kamperman, (kerk)organist Berry van Berkum en bassist Dion Nijland, alias HOT (Het Orgel Trio) hebben gedaan. Voor hun project Colors of Hendrix voegden ze cellist Pau Sola Masafrets aan hun basisbezetting toe. En met zijn expressieve spel is hij een absolute meerwaarde. Al strijkend gaat hij door de stratosfeer, zoals we dat ook van Hendrix zelf gewend zijn. Maar de Catalaan vormt ook een subtiel strijkerskoppel met Nijland. De hercomposities (zoals de bandleden dat noemen) van alle stukken maken allemaal duidelijk dat het HOT er niet om te doen is om ‘covers’ te spelen. Van elke Hendrix-compositie gebruiken ze brokjes en fragmenten (soms een groove, soms een stuk melodie) om die naar hun eigen hand te zetten. En met het aloude Künckelorgel van de Vermaning als stralend middelpunt gaat het viertal voor een onvergetelijke middag zorgen. Bekijk hier de trailer van het project.

Mike Boddé is een veelzijdig mens. Hij is een cabaretier die ook absurdistische boeken schrijft, en een klassiek bedreven pianist die over serieuze jazz chops beschikt. Als huispianist van het onvolprezen tv-programma Podium Witteman (tegenwoordig Podium Klassiek) weten waar dat allemaal toe kan leiden. Tegenwoordig trekt hij met zijn jazz-uitspattingen het hele land door met diverse interessante muzikale partners. Voor ons Nieuwjaarsconcert neemt hij daarvoor mondharmonicaspeler Hermine Deurloo mee. Ze begon ooit als saxofonist (onder meer in het Willem Breuker Kollektief), maar ontdekte al snel dat haar grote liefde bij de chromatische mondharmonica lag. Inmiddels is ze de eeuwige vergelijking met Toots Thielemans al ver voorbij, want met haar volstrekt eigen verhaal is ze een veel gevraagde sidewoman, en leidt ze haar eigen projecten. We weten zeker dat dit bijzondere duo het jaar 2027 op hilarische, ontroerende en avontuurlijke wijze zal inluiden.